พ่อเที่ยง

คุณพ่อเที่ยง น่วมมานา

“คุณ พ่อเที่ยง น่วมมานา” หนึ่งในปรมาจารย์ด้านการสักยันต์แห่งสยามประเทศ กับ 7เรื่องราวความขลังอันเหลือเชื่อ!

 

 

  อาจารย์เที่ยง น่วมมานา วัดทอง (วัดสุวรรณาราม)เขตบางกอกน้อย กรุงเทพฯ พ่อเที่ยง ท่านนี้เป็นฆราวาสจอมขมังเวทย์ที่เรียนวิชาต่างฯมามากมาย

ประวัติท่านผมไม่ทราบชัดเจน แต่ลูกศิษย์ของท่านพูดใด้เลยว่าเยอะจริงฯ สมัย 30-40 ปีก่อนไม่มีใครไม่รู้จัก พ่อเที่ยง วัดทองแน่นอนโดยวันนี้เราขอนำ

เรื่องราวความขลัง 7 เรื่องของคุณพ่อเที่ยง มาให้ฟัง ดังนี้…

 

เรื่องที่ ๑

เมื่อครั้งหนึ่งพ่อเที่ยงจะหยิบพระจากบนหิ้งมาแจกลูกศิษย์ ด้วยหิ้งพระสูงท่านจึงต่อเก้าอี้ แล้วพลัดตกลงมา แขนจึงไปถูกกับเข็มสักที่ตั้งหงายอยู่

กลับไม่มีบาดแผลแม้รอยบางบอน แต่เข็มสักบิดเบี้ยวไปเลย ท่านก็หันมายิ้มแล้วบอกกับศิษย์ว่า “คนแก่แล้ว หนังมันหย่อนยาน เลยไม่เข้า”

แล้วก็ทำการลับเข็มสักใหม่เป็นการใหญ่เลยทีเดียว

เรื่องที่ ๒

เมื่อครั้งที่พ่อเที่ยงกลับมาจากข้างนอก กำลังจะกลับบ้าน ฝนเกิดตกซะก่อน ก็ต้องพากันเดินตากฝนกลับพอมาถึงที่บ้านแล้ว กลุ่มลูกศิษย์ก็พากันหาผ้ามาให้ท่านเช็ดตัว

เป็นการใหญ่เลยเพราะกลัวว่าท่านจะเป็นหวัด พอหยิบผ้ามากำลังจะยื่นให้ท่านกลับพบว่า ตัวท่านไม่เปียกฝนเลยแม้แต่น้อย

เรื่องที่ ๓

เมื่อตอนพ่อเที่ยงไม่สบายอยู่ที่โรงพยาบาลลูกศิษย์ของท่านคนหนึ่งหลังจากกลับจากธุระแล้ว ระหว่างขับรถ กำลังชั่งใจอยู่ว่าจะนำของกินไปให้แม่ก่อน หรือว่าจะไปเยี่ยมอาจารย์ก่อน

เมื่อคิดแล้วก็วนรถกลับไปเยี่ยมอาจารย์ที่โรงพยาบาลเมื่อตอนจะกลับพ่อเที่ยงก็บอกกับศิษย์คนนั้นว่า”รีบกลับเอาของกินไปให้แม่เถอะ”ทั้งๆที่ไม่ได้บอกกล่าวเรื่องนี้เลย

แต่ท่านก็สามารถทราบได้

พ่อเที่ยง.

มีคนรู้จักท่านคนหนึ่ง (ไม่แน่ใจว่าเป็นเพื่อนของท่านหรือป่าว) ข้องใจ สงสัย อยากรู้ว่าผีมีจริงหรือป่าว เลยเข้ามาถามกับพ่อเที่ยง ท่านก็ตอบกลับไปว่า “มีจริง” แล้วก็นัดเวลา

ให้มาพบท่านแล้วพาไปที่หนึ่ง (คาดว่าจะเป็นป่าช้า) หลังจากนั้นก็ทำเอาคนอยากรู้หัวโกร๋น ไม่สบายไปหลายวันเลยทีเดียว เพราะท่านรู้จริง ทำได้จริง พิสูจน์ได้

เรื่องที่ ๕

เมื่อก่อนงานไหว้ครูอาจารย์หาญ ซึ่งเป็นศิษย์พ่อเที่ยงคนหนึ่ง ได้เข้ามาหาท่าน แล้วก็แจ้งวันไหว้ครู พร้อมกับเชิญท่านให้ไปงานไหว้ครูให้ได้ ท่านจึงได้รับปาก

เมื่อถึงเวลา ท่านก็ออกเดินทางพร้อมกับลูกศิษย์ขับรถไปส่ง ขณะถึงกลางทางโรคหัวใจท่านกำเริบ จะพาท่านไปส่งที่โรงพยาบาล ท่านก็ไม่ยอมไปจะต้องไปบ้านอาจารย์หาญให้ได้

ท่านก็ไปอยู่จนเสร็จพิธี จากนั้นก็ไม่ไหวลูกศิษย์ก็พาท่านเข้าโรงพยาบาลครับ  ท่านจะบอกกับลูกศิษย์ว่า “วาจาเราใช้เสกเป่าคาถาให้ศักดิ์สิทธิ เราต้องมีสัจจะ”

เรื่องที่ ๖

เมื่อครั้งไปเยี่ยมลูกศิษย์ที่ต่างจังหวัด ได้มีอาจารย์สักเจ้าถิ่นในแถบนั้นทราบเข้าก็เกิดไม่พอใจ คิดว่าจะมาสักทับถิ่น จึงให้ลูกศิษย์ไปเชิญมาเพื่อเจรจา ก็ไม่สามารถตกลงกันได้

พ่อเที่ยงจึงกล่าวว่า “ถ้าพวกท่านจับผมได้ ผมจะไปทันที” จากนั้นก็ลุกออกไป โดยที่กลุ่มลูกศิษย์นั้น ไม่มีใครสามารถลุกจากพื้นได้เลย ว่ากันว่าวิชานี้ เสด็จเตี่ย

ท่านก็เคยใช้แม้กระทั้งปืนหรือมีดที่พกอยู่ ก็ไม่สามารถดึงหรือชักออกมาได้

เรื่องที่ ๗

งานไหว้ครูพ่อเที่ยงสมัยก่อนตอนนั้นมีพระเข้ามาหาท่าน ลูกศิษย์จึงนำน้ำชามาถวาย เมื่อถึงตรงหน้าแล้วพระรูปนั้นก็ใช้ฝ่ามือตบลง ไปที่แก้วแตกกระจายแล้ว

หันหน้ามาทางพ่อเที่ยงพร้อมกล่าวว่า “แบบนี้ท่านทำได้ไหม” พ่อเที่ยงท่านก็เฉยๆ บอกให้ลูกศิษย์มาเก็บกวาดแล้ว ไปนำมาถวายให้ใหม่ เมื่อนำมาถวายแล้ว

พระรูปนั้นก็ทำอีกเช่นเดิม และกล่าวว่า “แบบนี้ท่านทำได้รึป่าว” พ่อเที่ยงก็ให้ศิษย์มาเก็บกวาด แล้วให้รินน้ำชามาให้ท่าน จากนั้นพ่อเที่ยงก็นำน้ำชามาถวายพระรูปนั้นเอง

และกล่าวว่า “อัปปมาโน ยั้งไว้ซึ่งความประมาท” พระรูปนั้นก็ตบไปที่แก้วอีกเช่นเดิม แต่คราวนี้แก้วบาดทะลุมือ ร้องโอดโอย ท่านจึงให้ลูกศิษย์มาไปส่งที่โรงพยาบาล

 

 

 

พ่อเที่ยง
“ครูกูคือ ผู้ยกระดับวิญญาณมนุษย์  ให้สูงสุด กว่าสัตว์เดรัจฉาน
อันพวกกรู “มีดี” ที่สันดาน
ไม่เคยคิด เหยียดหยาม ครูผู้ได”
“นามกระฉ่อน ทั่วล่า ท่านพ่อเที่ยง
มีชื่อเสียง ไปทั่วทิศ พิสมัย
หมูทองเเดง คู่ยันต์บัว ที่เกรียงไกร
มีใว้ให้ลูกหลาน ศิษย์”มีดี”
“เสกรูปถ่าย ทั้งเบี้ยเเก้ มหารูด
เอาไว้ผูก จิตตั้งหมั่น บุญรักษา
พกไว้เถิด ติดตัวกาย ติดกายา
หากภัยมา นึกถึงครู “จะพ้นภัย”
 

 

ขอบคุณข้อมูลจากลูกศิษย์ : สายวัดสะพานสูง

ขอบคุณข้อมูลจาก : Google

สนับสนุนโดย : ข่าวกีฬา

ดูพุทธคุณแดนสยามเพิ่มเติม ที่นี่

สื่อที่เกี่ยวข้อง