หลวงปู่บุญ ขนฺธโชติ วัดกลางบางแก้ว

หลวงปู่บุญ ขนฺธโชติ วัดกลางบางแก้ว ในวันเพ็ญเดือน 3 ปีที่ 8 ของปีลิงจุฬาลงกรณ์ปี 1210 ในยามเช้าใกล้กับวันที่ 3 กรกฎาคม 2391 ซึ่งเป็นปีที่ 25 ในรัชกาลสมเด็จพระนางเจ้าเกล้า

เมื่อหลวงปู่เป็นเด็กตัวเล็กจงอยู่กับสุภาพบุรุษทั้งสองที่มีลักษณะแตกต่างจากเด็กไม่ยอมฆ่าสัตว์ที่ตัดชีวิตและไม่ชอบจับสัตว์มาเล่นด้วยการทรมานเหมือนกับเด็กคนอื่น ๆ ทั้งคู่มีอาชีพในสาขานั้น ในขณะที่ไม่มีงานทำพวกเขาจะค้นหาปลาในหนองน้ำต่าง ๆ

เพื่อที่จะปรุงอาหารและบริโภคอาหารอย่างชาวนาจำนวนมากและทั้งคู่ก็พาคุณไปด้วยเสมอเพราะเขาเป็นลูกชายคนแรกโดยมอบหมายให้เขาจับปลา ในตอนแรกเขาปฏิเสธที่จะไปกับเขาถูกดุโดยลูกศิษย์ว่าเขาถูกย้ายที่สะพานของกระเป๋าที่ควรปฏิบัติตามเขาวันหนึ่งปลาจำนวนมากที่จับได้ทั้งมีความสุขที่จะปล่อยปลาจำนวนมาก

เมื่อเขากลับบ้านเขาเตรียมปลาเพื่อปรุงอาหาร . เมื่อมันถูกเปิดออกปรากฏว่าไม่มีปลาแม้แต่ตัวเดียวในร่างกายของเขา

เมื่อถูกถามเขาบอกว่าปลาทั้งหมดได้รับการปล่อยตัวไปพร้อมกัน ในวันนั้นแทบจะไม่มีอาหารกินทั้งบ้านแจมโกรธมากและไม่ลงโทษเขาอย่างรุนแรง หลังจากนั้นก็ไม่ได้พาเขาไปหาปลาอีกแล้วเขาก็กลายเป็นเด็กขี้เหงาง่วงนอนเบื่อชีวิตทางโลก

สาธุคุณปู่เคยบอกคนที่สนิทกับเขาว่าเขารู้สึกตั้งแต่เล็ก แต่น้อยว่าชีวิตทางโลกเป็นวิธีการประหัตประหาร และมีความปรารถนาที่จะเข้าพระวิหารเพื่อบวชอย่างรวดเร็วและมีโอกาสเป็นพระภิกษุสามเณรเมื่ออายุ 13 ปีและมีชีวิตอยู่ในธรรมะเสมอ

ครั้งหนึ่งมีเจดีย์ 2-3 องค์ลื่นไถลและพูดคุยและสนุกสนานไปกับการเล่นดาวน์สตรีมที่หน้าวัด ในขณะที่ทักทายชาวบ้านที่พายเรือผ่านวัดโดยละเลยการทำกิจกรรมทางศาสนาตามที่กำหนด

สาธุคุณปู่มาหาเขา พระเหล่านั้นสั่นเทาด้วยความกลัวและหวาดกลัว มีอีกหนึ่งความกลัวมากกว่าเพื่อนไม่รู้ว่าจะหนีหลวงปู่ได้อย่างไร ดังนั้นกระโดดลงไปในแม่น้ำต่อหน้าต่อตาของเขาแม้ว่าจะเป็นฤดูหนาวและน้ำในแม่น้ำก็เย็นมาก สาธุคุณปู่ร้องออกมาว่า

“ขึ้นมาคุณจะทำให้ตะคริวตายอย่างไร้ประโยชน์”

จากนั้นเขาก็เริ่มสอนพระให้ทำตัวถูกต้อง ทำให้พระทั้งหมดต้องหวาดกลัวอย่างยาวนาน

อีกสิ่งหนึ่งที่หลวงพ่อไม่ชอบคือชาวบ้านที่ชอบสวมโสร่งเพื่อเข้าวัด คุณมักจะคาดการณ์เรื่องนี้ว่า

“การแต่งกายเป็นเครื่องมือในการสอนอารมณ์ของตัวเองการนั่งคุกเข่าไม่ควรสวมโสร่งลอยมันไม่สุภาพควรสวมเรียบร้อยเล็กน้อยและควรเหมาะสม”

ข่าวนี้เมื่อเป็นที่รู้จักของผู้คนในละแวกใกล้เคียงกลายเป็นวิธีปฏิบัติที่เมื่อใครก็ตามที่จะเข้าพระวิหารจะต้องแต่งตัวอย่างถูกต้อง ซึ่งต้องไม่สวมผ้าซิ่น หลวงปู่บุญ ขนฺธโชติ วัดกลางบางแก้ว

หลวงปู่บุญ

Reverend Grandfather Bunkan Thachot, Wat Klang Bangkaew

Reverend Grandfather Bunkan Thachot, Wat Klang Bangkaew On the full moon of the 3rd, 8th year of the Monkey Year, Chulalongkorn, year 1210 in the morning, close to the date of July 3, 1848, which is the 25th year of King Rama III

When Luang Pu is a small child, stay with two gentlemen who are different from children and refuse to kill animals that cut their lives and do not like to play animals with torture like other children. Both have careers in that field. While there is no work, they will search for fish in different swamps.

In order to cook and consume food like many farmers, and both always take you because he is the first son by assigning him to catch fish At first he refused to go with him, was scolded by the pupils that he was moved at the bridge of the bag that should follow him. One day, many fish that caught both happy to release a lot of fish.

When he returned home he prepared fish to cook. When it was opened it appeared that there was not even one fish in his body.

ขอบคุณข้อมูลจาก : Google

สนับสนุนโดย : ข่าวกีฬา

ดูพุทธคุณแดนสยามเพิ่มเติม ที่นี่

สื่อที่เกี่ยวข้อง

ใส่ความเห็น